تبلیغات
مدیریت و کنترل پروژه کوشا - انواع قراردادهای پروژه

قرارداد یا پیمان هر پروژه، از اولین واقعیت های یک پروژه می باشد که بیانگر شرایط، امکانات و اهداف پروژه است. باید توجه داشت که هر پروژه دارای خصوصیات منحصر بفر خود می باشد. بنابراین برای موفقیت در پروژه علاوه بر مسائل فنی، باید نیاز های کارفرما و پیمانکار نیز در نظر گرفته شود.

وجه تمایز قراردادها در این دو نکته نهفته است: ۱- شیوه پرداخت ۲- تقسیم بندی وظیفه و مسئولیت هر یک از بخش های پروژه.

قرار داد قیمت مقطوع (Lump Sum Price)

 

در این قرارداد پیمان کار (طرف دوم قرارداد) متعهد به انجام کلیه خدمات مندرج در قرارداد خود با کارفرما (طرف اول قرارداد) می شود و در عوض کارفرما نیز باید متعهد شود که مبلغ ثابتی که روی آن با پیمان کار به توافق رسیده به وی پرداخت نماید.

قرار داد کلید در دست،طرح و ساخت(دو عاملی)، طراحی- تدارکات- ساخت (Turnkey,Design Build,EPC)

 

این نوع قراردادها را می توانیم در یک گروه جا دهیم. چراکه ماهیت آنها از لحاظ نوع قرارداد و مسئولیت پیمانکاران بسیار شبیه بهم بوده. در سیستم نامگذاری اروپایی این نوع از قراردادها EPC خوانده می شوند و در مناطق آمریکا، کانادا و استرالیا به اسم Design-Build شناخته می شوند.

  همانطور که از اسم این نوع قراردادها نیز بر می آید پیمانکار با یک گروه مجهز و آماده طرف  حساب است.

قرارداد مشارکتی

 

این نوع قرارداد هنگامی کاربرد دارد که به دلیل تخصصی بودن پروژه یا مسائل سیاسی یا بزرگی پروژه، چند شرکت مختلف مسئولیت اجرای پروژه را بر عهده بگیرند که البته این مشارکت می تواند میان کارفرما و پیمانکار صورت پذیرد.

قرارداد ساخت – راه اندازی – تحویل  (B.O.T)

 

در این نوع از قراردادها، پیمانکار پس از تحویل کار، در قبال عملکرد و یا تولیدات پروژه برای مدت زمان مشخصی متعهد خواهد بود. بنابراین واضح است که درآمد حاصل از بهره برداری از طرح در قبال هزینه ها و اجرت پیمانکار به وی باز می گردد.

کاربرد این روش در پروژه های بزرگ عمرانی و زیربنایی است. مثلاً پیمانکار ساخت و راه اندازی پالایشگاه متعهد تامین گاز مشتریان بمدت ۲۵ سال می شود. و یا در پروژه های عمرانی نظیر ساخت بزرگراه، دریافت عوارض برای مسائل مرتبط با تعمیرات و نگهداری و همچنین مزد پیمانکار استفاده می شود.

تقسیم بندی از لحاظ عوامل دخیل در پروژه

 

   دو عاملی: همان قرارداد طرح و ساخت می باشد. علت نامگذاری قرارداد طرح و ساخت و یا Design-Build به دو عاملی این است که عوامل موثر در پروژه از یک طرف کارفرما می باشد و از طرف دیگر پیمانکار یا شرکت طراح و سازنده.

   سه عاملی یا روش متعارف: در این حالت ابتدا کارفرما از طریق عقد قرارداد با شرکت طراح یا مشاور، طرح مورد نظر را پایه ریزی می کند، سپس از طریق مناقصه و عقد قرارداد با یک یا چند شرکت پیمانکاری مراحل اجرایی و ساخت پروژه را پیش می برد.

چهار عاملی یا روش مدیریت اجرا : این نوع همان روش سه عاملی است با این تفاوت که علاوه بر طرفین مذکور کارفرما سازمان یا گروهی را به منظور انجام وظایف مدیریت پروژه به کار می گمارد که از وظایف این گروه به هماهنگی میان طرح و ساخت اشاره کرد.

 




طبقه بندی: اصول کنترل پروژه،
برچسب ها: Lump sum، انواع قراردها، قرارداد، قیمت مقطوع، قراردادهای پروژه، EPC،

تاریخ : جمعه 19 شهریور 1395 | 06:55 ب.ظ | نویسنده : گروه برنامه ریزی و کنترل پروژه کوشا | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.